گرد بودن زمین و مسافرتهای اسمانی در قران

بنام خدا

یکی از اسرار هستی که در قرآن به آن اشاره شده موضوع کروی بودن زمین است و این حقیقت از آیات زیر استفاده می شود.

1- «وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِینَ کَانُوا یُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الاَرْضِ وَمَغارِبَها; و مشرق ها و مغرب های پر برکت زمین را به آن قومِ به ضعف کشانده شده (زیر زنجیر ظلم و ستم)، واگذار کردیم!».(1)

2- «رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالاَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَ رَبُّ الْمَشَارِقِ; پروردگار آسمانها و زمین آنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها!».(2)

3- «فَلا اُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغارِبِ اِنَّا لَقَادِرُونَ; سوگند به پروردگار مشرق ها و مغرب ها که ما قادریم».(3)

توضیح این که: این آیات همان طور که در بحث گذشته اشاره شد همگی حاکی از تعدّد مشرق ها و مغرب ها و نقطه طلوع و غروب آفتاب است که لازمه آن کروی بودن زمین می باشد; زیرا بطور مسلّم اگر زمین مسطّح و هموار باشد، برای جهان جز یک مشرق و یک مغرب نخواهد بود و تنها در صورتی کروی بودن زمین، به نسبت انحنای آن، هر نقطه ای دارای مشرق و مغرب جداگانه ای خواهد بود و طلوع خورشید بر جزئی از اجزای آن، ملازم با غروب آن از جزء دیگر است و بنابراین، تعدّد مشرق و مغرب دلالت روشنی بر کروی بودن زمین دارد.

باشد.

پی نوشت:
1. سوره اعراف، آیه 137
2. سوره صافات، آیه 5
3. سوره معارج، آیه 40


منبع خبر:    شیعه نیوز به نقل از پایگاه اطلاع رسانی آیت‌الله مکارم شیرازی

http://www.shia-news.com/ShowNews.asp?Code=86072110

 

 

 

روایات و کروی بودن زمین
از روایاتی که از پیشوایان معصوم ما وارد شده است، به خوبی می توان کروی بودن زمین را استفاده کرد; از آن جمله روایتی است که از امام صادق(علیه السلام) به مضمون زیر نقل شده است

گرد بودن زمین در روایات

در کتاب  هیئت در اسلام علامه شهرستانی از بحار النوار و کافی و بصائرالدرجات و انوار نعمانیه و.. نقل می کند از امام صادق  (ع )که مردی از روی سوال اشاره  به آسمان نمود  عرض کرد : این قبه آدم است فرمود آری   ... خدا در عقب این مغرب شما 39 مغرب  .... است ...

شاهزاده اعتضادالسلطنه پسر مرحوم فتحعلی شاه گوید این خبر را برای یکی از دانشمندان اروپا نقل کردم خیلی تعجب کرد و گفت اگر یقین داشتم این خبر از ناحیه پیامبر شما نقل شده مسلمان می شدم.

متاسفانه فاضل مزبور چون احاطه به اسناد اخبار نداشته از اثبات صحت خبر مزبور عاجز شده است فقط آن را از یک کتاب غیر معروف نقل نموده است .و آن را از کتاب احمد گیلانی شاگرد میر داماد نقل کرده است

هر گاه می دانست این خبر در کافی نقل شده است  برای اتمام حجت کافی بود زیرا کافی از کتب متواتره است..(هیئت در اسلام .سید هبه الدین شهرستانی  بحث حیات در ستارگان مبحث 12)

 

در روایتی در باب حج از کافی و وافی  و بحار به سند قوی از حضرت صادق (ع) : خدا گسترد زمین را و پهن کرد زمین را از تحت کعبه تا منی  و از منی تا عرفات و از عرفات کشید تا منی

 

کعبه----- منی......عرفات...........منی

 

                                                                                                    عرفات                        

 

                                                                   مکه

                                                                                                    منی                

 

                                                                     

 

و این با گرد شدن زمین می سازد.

متن عربی ان حدیث چنین است.  ان الله عزوجل دحی الرض من تحت الکعبه الی المنی ثم دحیاها من منی الی عرفات  ثم دحاها  من عرفات  الی من

    البته یکی از معانی دحی  گستردن است معنی دیگر آن حرکت دادن و غلطاندن است واگر به  این معنی بگیریم حرکت زمین به طور چزخش به دور خود منتها از طرف منی به جهت عرفات را می رساند

 در کتاب بحار و بصائرالدرجات و اختصاص شیخ مفید  از حضرت صادق  ع منقول است که فرمودند: میانما خانواده کسانی هستند که زمین در نزد آنان مانند این است و در این حال انگشتان دو دست خود را مثل کره ای در آوردند.

متن حدیث  : ....ان منا اهل البیت من الدنیا عنده بمثل هذا و عقده بیده عشره

 و در روایت دیگر   کفلقه الجوزه      که به معنای یک نیمه گردو   می باشد  که اشاره به نیم کره ای است که در دید آنها می باشد

روایات در این زمینه بسیار زیاد است از جله روایت زیر از شیعه نیوز :

  امام صادق(علیه السلام) فرمود: «در مسافرتی، مردی با من همسفر گردید. او مقیّد بود که نماز مغرب را در تاریکی شب و نماز صبح را در تاریکی کامل (آخر شب) بخواند، امّا من برخلاف او بودم; هر موقع آفتاب غروب می کرد نماز مغرب را می خواندم و هر موقع فجر طلوع می نمود، نماز صبح را به جا می آوردم.

آن شخص از من خواست که من نیز مانند او رفتار کنم و عمل خود را چنین توجیه می کرد: آفتاب پیش از آن که به سرزمین ما طلوع کند، بر دیگران طلوع می نماید و هنگامی که از سرزمین ما ناپدید می شود هنوز بر گروهی دیگر طالع و نور افشان است.

امام صادق(علیه السلام) می فرماید من به او گفتم: وظیفه ما این است که هر موقع آفتاب از افق ما ناپدید شد، نماز مغرب را بخوانیم و نباید در انتظار غروب خورشید از نقاط دیگر باشیم و هر موقع فجر طلوع کرد، بر ماست که نماز صبح را بخوانیم اگر چه خورشید در همان موقع بر نقاط دیگر طالع باشد، چنان که بر مردم همان نقاط لازم است نمازهای خود را موقع طلوع فجر و غروب آفتاب در افق خود انجام دهند.»(4) منبع خبر:    شیعه نیوز به نقل از پایگاه اطلاع رسانی آیت‌الله مکارم شیرازی

این حقیقت را امام(علیه السلام) در حدیث دیگر چنین فرموده است: «إنّمَا عَلَیْکَ مَشْرِقُکَ وَ مَغْرِبُک; تو باید که مشرق و مغرب منطقه خود را ملاک عمل قرار دهی!» و اینها همه به خاطر کرویّت زمین میباشد 4. وسایل الشیعه، ج 1، ص 237

مسافرتهای آسمانی

 

علاوه بر ایات فوق  ایه ای سوره الرحمان که زمین و اسمان دارای قطرهایی دانسته که برای عبور از انها باید با قدرت عبور کرد ( که می تواند اشاره به نیروی جاذبه باشد و بدون غلبه بر ان نمی توان عبور نمود

 یا معشرالجن و الانس ان استطعتم ان تنفذوا من اقطارالسموات و الارض فانفذوا  و لاتنفذون الا بسلطان ٍ

 سوره الرحمن آیات 34

 یکی از کاربرد های تنوین عظمت آن چیز است  گویا در این جا سلطان دارای تنوین  است نیروی بزرگ منظور است

یعنی جز با نیرویی زیاد نمی توانید از آسمانها و جو زمین عبور کنید

نکته بعدی این که اقطار را جمع آورده که از مسیرهای متعدد از زمین می شود عبور کرد و به آسمانها با مسیرهای متعدد سفر کرد

هم چنین جمع آوردن  آسمانها خبر از این می  دهد که در آینده کلیه ی مسیرهای آسمانها را می شود در نوردید

با توجه به اینکه قران  آسمانی که ستاره هایش را می بینیم آسمان پایین می داند   عظمت مسافرتهای آسمانهای بعدی در قران مشاهده می گردد که در قران اشاره شده است .

 

  این ایات نشان داده بشر روزی به فضا می تواند با غلبه و قدرت  برود.

 در روایات بسیار زیادی فاصله آسمانی تا آسمان دیگر را 500 سال راه دانسته  البته شاید  منظور راه با وسایل آن روز یا  چیزی دیگر که معلوم نشده است .

و آسمان پایین تر در مقابل آسمان بالاتر  مثل حلقه ای در بیابان فرموده اند

 قسیس بزرگ لوازن در خطابهای که در سال 1869 میلادی در مصر در تاریخ 21فبرایر  ایراد کرد صریحا گفت :  نه در اکتشافات جدید و نه در مسائلی که حل شده یا بزودی حل خواهد شد چیزی که مغایر با  این حقایق درخشنه اسلامی باشد وجود ندارد

ما مسیحیان  هر کوششی برای ایجاد توافق  بین عقل و اعتقاد انجام می دهیم  قبل از ما در دیانت اسلام موجود بوده و هست  (هئیت در اسلام  شهرستانی ص 129)

 يكى از افرادى كه عمر خود را مخلصانه در تبليغ در هند گذرانده، يعنى‏اى. استنلى جونز ⁽²⁴⁾ ، درباره گاندى مى‏گويد: «مرد كوچكى كه با نظامى كه من در آن قراردارم مبارزه مى‏كرد، به من درباره روح عيسى شايد بيش از هر انسان ديگر شرقى ياغربى آموخت» . او گاندى را اين‏گونه توصيف مى‏كند: «او از بيشتر مسيحيان مسيحى‏تربود» . گاندى مى‏گويد عهد جديد آرامش و شعف نامحدودى به او داده است. و بازمى‏گويد: «هر چند من نمى‏توانم بگويم كه به معناى فرقه‏اى يك مسيحى‏ام، اما سرمشق‏رنج عيسى عاملى است در شكل‏گيرى ايمان من كه در آرامشى ريشه دارد كه بر همه‏افعال من حاكم است» . با اين حال او يك هندو باقى ماند . او هرگز نمى‏توانست الهيات‏مسيحيت راست‏كيش را بپذيرد.

او مى‏گويد: «من نمى‏توانم باور كنم كه عيسى يگانه پسر متجسد خدا باشد و فقطكسى كه به او ايمان آورد به زندگى ابدى دست يابد. اگر خدا مى‏توانست پسر داشته‏باشد، همه ما پسران او بوديم» . بنابراين گاندى تحت تأثير عيسى بود، اما نه آن‏گونه كه‏او از پشت پنجره رنگين الهيات نيقيه‏اى نمايان است، بلكه آن‏گونه كه او خود را از طريق‏عهد جديد و بالاتر از هر چيز، در موعظه روى كوه نشان مى‏دهد:

بقیه را در این ادرس بخوانید:

http://www.hawzah.net/Per/E/AdiDefa.asp?URL=Start/AdiStart.htm

 

 

 شناخت تلمود

ناگزير از شناخت تلمود هستيم. پيش‏تر نگارنده باهمين دل‏مشغولى به معرفى اجمالى تلمود در شماره دوم مجله هفت آسمان پرداخت. در اين شماره‏به بهانه معرفى يك كتاب در همين زمينه نقبى به محتواى مجموعه عظيم تلمود مى‏زند.

مؤلف اين كتاب، آدين اشتاين‏سالتز، در سال 1937 در يك خانواده غيرمذهبى درروسيه به دنيا آمد. تحصيلات رسمى او در رشته رياضيات است و در كنار آن به‏مطالعات حاخامى پرداخت.در بيست و سه سالگى رياست يك دبيرستان را در فلسطين‏اشغالى به عهده گرفت كه جوان‏ترين رئيس دبيرستان محسوب مى‏شد. امروزه‏شخصيتى جهانى و از حاخام‏ها و رهبران فكرى جامعه يهوديان به حساب مى‏آيد. باتأسيس مؤسسه چاپ و نشر تلمود، تاكنون بيش از 58 عنوان كتاب در زمينه تلمود، تفكرعرفانى يهود، جامعه‏شناسى، شخصيت‏شناسى تاريخى و فلسفى نوشته و به چاپ‏رسانده است. اين كتاب‏ها به زبان‏هاى مختلف از جمله روسى، انگليسى، فرانسوى، ژاپنى برگردانده شده‏اند.

آدين اشتاين‏سالتز در بيشتر نوشته‏هايش دل‏مشغولى خود را نسبت به آينده يهوديان‏نشان مى‏دهد. وى در اين راه گام‏هاى عملى نيز برداشته است. يهوديان شوروى سابق ازاو به رئيس فرقه در ميان خودشان ياد مى‏كردند. او سفرهاى زيادى به روسيه وجمهورى‏هاى تازه استقلال يافته انجام داد و در آن‏جا براى معرفى يهوديت بسيار فعاليت‏كرد.

بقیه در این آدس مطالعه بفرمایید

 

http://www.hawzah.net/Per/E/AdiDefa.asp?URL=Start/AdiStart.htm

 

 

درآمدى بر شناخت كتاب مقدس

منبع: مجله هفت آسمان، شماره 2

نويسنده: عبد الرحيم سليمانى اردستانى

كتاب مقدس عنوان مجموعه‏اى از نوشته‏هاى كوچك و بزرگ است كه مسيحيان همه آنها را و يهوديان بخشى از آنها را كتاب آسمانى خود مى‏دانند. عنوان معروف اين كتاب در زبان انگليسى و بيشتر زبانهاى اروپايى«~ Bible ~»و يا هم‏خانواده آن است كه از كلمه يونانى«~ Biblia ~»، به معناى «كتابها» ، گرفته شده است. عنوان ديگر اين كتاب در اين زبانها«~ Scripture ~»است كه ريشه لاتينى دارد و به معناى «نوشته» است.

در زبانهاى فارسى و عربى عنوان عهدين نيز براى اين كتاب به كار مى‏رود. اين عنوان به اين اعتقاد مسيحيان اشاره دارد كه خدا دو عهد و پيمان«~ (Testament) ~»با انسان بسته است: يكى «عهد قديم»«~ (OldTestament) ~»، كه در آن خدا از انسان پيمان گرفته است كه بر شريعت الهى گردن نهد و آن را انجام دهد. اين عهد و پيمان، كه نماد آن ختنه كردن است، ابتدا با حضرت ابراهيم (ع) بسته شده و سپس در زمان حضرت موسى (ع) تجديد و تحكيم شده است. با ظهور حضرت عيسى (ع) دوران اين عهد و پيمان پايان يافته و خدا عهد ديگرى با انسان بسته است. اين «عهد جديد»«~ (New Testament) ~»پيمان بر سر محبت خدا و عيسى مسيح است . بنابراين مسيحيان به دو دوره و عصر قائلند: يكى دوره «عهد قديم» و ديگرى دوره «عهد جديد» . آنها متناظر با اين تقسيم، كتابهاى مربوط به دوره اول را عهد قديم و كتابهاى مربوط به دوره دوم را عهد جديد مى‏خوانند و هر دو قسمت را مقدس و معتبر مى‏شمارند ⁽⁾ . اما يهوديان معتقدند كه خدا تنها يك پيمان با انسان بسته و آن همان پيمان «شريعت» است . بر اين اساس آنها تنها بخش عهد قديم را، كه «عهد» مى‏نامند، قبول دارند.

الف) عهد قديم منبع:

http://www.hawzah.net/Per/E/AdiDefa.asp?URL=Start/AdiStart.htm

ادامه مطلب

تورات

كتاب: معارف و معاريف، ج 3، ص 712

نويسنده: سيد مصطفي حسيني دشتي

توراة، تورية . اين واژه عبرى و به معنى شريعت و وصيت است. نامى كه يهودان به قانون موسى (ع) دهند و گاه از آن به «عهد عتيق» تعبير نمايند.

كتاب آسمانى اين پيغمبر كه به صورت الواح بر او نازل گرديد . قرآن كريم مكرراً و به عناوين: توراة، الكتاب و الواح از آن تجليل و تقديس به عمل آورده و در جاهائى از قرآن به رديف انجيل و يا انجيل و قرآن ذكر شده، و گاه مستقلاً و به تنهائى از آن نام برده شده است.

قرآن، بخشى از توراة كنونى را توراة اصلى معرفى مى كند و بخش ديگر آن را تحريف شده و يا مجعول و ساخته علماء يهود مى داند.

منبع :

http://www.hawzah.net/Per/E/AdiDefa.asp?URL=Start/AdiStart.htm

ادامه مطلب

آیا می دایند از عمر شریف امام زمان (عج) تا کنون 1173سال شمسی و گذشته است و زمان همچنان می گذرد 37034002755.587 ما برای بر پایی ظهور ایشان چه کرده ایم ؟